CHAOS, DENKEN EN DANSEN
- Gerdine van Ramshorst-

Dat wat ik weet over en van chaos heb ik vooral geleerd in de dans. Ik dans intensief volgens de vijf ritmen van Gabriëlle Roth.  Zij onderscheidt : flowing, staccato, chaos, lyrisch en stilte. Deze ritmen zijn te vinden in talloze natuur(lijke) processen, je zou ze een wetmatigheid kunnen noemen.

We leven momenteel in het digitale tijdperk, in het ritme van chaos. Voorafgaand hebben we het industriële tijdperk gehad;  wat staat voor structuren, beheersing, rechte, hoekige bewegingen, duidelijkheid, kortom het ritme staccato. Daarvoor was er een agrarische samenleving, waar het ritme flowing overheerste, acties vanuit en met de aarde, doorgaande beweging, leven met de seizoenen.  

Elk ritme gaat natuurlijk over in het volgende en kent overgangen waarin er sprake is van een mix tussen twee ritmen. In deze tijd is het duidelijk dat het "oude" ritme van staccato niet meer voldoet en dat zich iets nieuws aandient. Niets aan de hand, tenzij je het nieuwe niet accepteert en tegenhoudt door krampachtig aan het oude ritme vast te houden. Dat is naar mijn mening aan de hand geweest de laatste jaren en feitelijk nog steeds. Het is moeilijk structuren, zekerheden en  beheersing van zaken & mensen los te laten. Wij, hier in het westen, zijn staccatogericht. Denk aan het landschap als je boven Schiphol vliegt, rechte sloten, vierkante kavels, met recht hebben wij het land in bezit genomen!

Vasthouden aan een ritme wat niet actueel is, creëert antwoorden van gisteren. Het is vechten tegen de bierkaai, je wordt er erg moe van. Het nieuwe ritme dient zich toch aan, of je mee beweegt of niet. Het loslaten van de repeterende, gestructureerde bewegingen is de uitdaging van deze tijd.

Maar wat dan wel, hoe beweeg je in chaos? Als we eindelijk de beperkingen van de structuur loslaten gaan we al snel helemaal “los”. Kijk naar het carnaval, de houseparties. Vrijheid voor het weekend of drie dagen lang. Vrijheid met verminderd (of verruimd?) bewustzijn. Deze vrijheid gaat over loslaten van verantwoordelijkheden. Dansen met je ogen dicht. Vermeende vrijheid, want na een paar dagen is daar het harnas van alledag weer en zit je wel met de consequenties van je handelen (hoofdpijn?).

In chaos loslaten en  toch “erbij blijven” kan wel! Chaos komt voort uit de andere ritmen en neemt de kracht daarvan mee. Uit flowing neemt zij een stevig contact met de aarde mee, die dient als basis (dit staat voor acceptatie van de werkelijkheid.) Uit staccato de kracht van in je centrum staan, weten wie je bent en waar je voor staat.  Vanuit een grondige basis en een stevig centrum kunnen we losjes mee bewegen in de hectiek van alle dag. Daarbij zijn de ogen open zodat we weten wat er gebeurt en we zien wat er mogelijk en nodig is. In het loslaten is sturing nog steeds mogelijk. Zo vinden we vanuit de chaotische bewegingen passende antwoorden die niet van gisteren zijn maar van nu.

Wel denkers, kunnen jullie ook dansen?  Keep moving,

Terug naar het overzicht van columns...